domingo, 17 de febrero de 2013

ALWAYS

Sencillamente , así de sencillo

Todos los días sueño despierta..

Todo lo que quiero esta en esta imagen , cuesta de conseguir , pero soñar es gratis no ?

Nunca dos palabras me rayaron tanto

Cada vez que me enfado con el , cada vez que me dice que habla con sus amigos , todo , me raya y muchísimo . Porque me quiero tanto... Y quererle me duele .no saber lo que piensa , no poderme meter en su cabeza .


Odio estos momentos , los odio y muchoooo me hacen sentirme triste .

miércoles, 13 de febrero de 2013

pesimismo

Y un dia más que no persigo mis sueños, que estoy desganada en un mundo que a veces no vale la pena vivir . Lo tengo todo,un novio que dice que me ama, piso de estudiantes , estudio lo que me gusta, tengo amigos por dias y aun así me siento vacia, muy vacía que quereis que os diga.Esta sensación empezó cuando me di cuenta de que si no eres nadie en la vida tu vida suele ser una mierda . Lo siento , estoy en unos dias de pesimismo permanente, pero suelo acertar ...,todo va mal , por mucho que lo intente no puedo ser feliz.Dicen que pienso demasiado, puede ser ,pero si no pienso no controlo la situación y me siento perdida .
 
 
 
Si a veces es complicado , el mundo me lo hace complicado, tener unos quilos demás ,ser timida, insegura no ayuda .Pero seamos sinceros , voy paseando por valencia y que es lo que veo? cuerpos perfectos , niñas felices ,con bolsitas de la compra etc etc .Y YO que? pues yo soy la pringada q está mas gordita porque no se puede pagar un maldito gimnasio agggg, no se va de compras porque sus padres le tienen que pagar lo privado,me toca estar en casa con mi novio o pasear por el parque , porque no tengo medios para mas cosas...,en cambio el sí y me fastidia muchisimo que me diga venga cariño que te invito, NOOOO¡¡¡ no quiero eso me da rabia me hace sentirme mal , y que no valgo, jolín , es difícil crecer y ver que a los demás les va mejor que a ti y tenerte que aguantar porque no sabes por donde tirar.
 
 
 
 
 
Estoy harta de que mis padres me digan lo que tengo que hacer , porque se que es lo que tengo que hacer, y no estoy enfadada x ello sino conmigo misma , porque soy yo la que está como en coma sin poder mover la ficha que toca, como paralizada .
 
 
 
 
 
 
 
ojala me pudiera escapar, irme volando muy lejos , donde no hay problemas , donde nadie te mira y te juzga ,ver sitios bonitos y no las caras de asco de buena mañana de las de clase aggg
 
es dificil si...

jueves, 27 de diciembre de 2012

Voces oscuras

E chegou o caos....despois de tantos anos, de esperar a que viñera o karma fixo o seu traballo, unhos din que o karma e xusto, eu non o creo.Amin ..salpicoume? no, o seguinte, encharcoume, como se non fora pouco, anos que pasaron , que quixen que pasaran rápido, que unha parte de min queria deixar atrais, pero que sempre habia algo que mo impedía .Saleme a risa si, pero a miña e agria , rencor? MOITO , xa se ira indo se lle deixo, sacrificio, traballo ,dolor, dignidade,moitas cousas se perderon neses anos, e mais volveron porque os deixara atrais, por fin..., deciame a min mesma, non terei que pasar por iso máis na vida , e aínda así doe.Doeme perder moitos anos e pasalo mal en valde , doeme non ter a quen queixarme  , xa que naide entende os motivos, doeme, tanto karma que dicen que e xusto, donde esta aquí a xustiza?? quen me vai devolver a min aqueles anos? quen me vai solucionar agora o que vou ter que pasar?? coma sempre vaime tocar en vivo as represarias que teñen os demais sen comelo nin bebelo.  DE QUE SIRVE SER BOA PERSOA?, perdoar, intentar olvidar coma senon pasara nada,se logo quen non fai ben as cousas e é cruel non ten nin remordementos  e si os ten nin lle van nin lle veñen? A vida e inxusta pero non sabia que fose tanto , que tropezas cunha pedra  e caigas nun pozo, e logo o tempo volves tropezar....solo q eu tropezei no pozo ca mesma pedra.., non sei,  aprendin que a xente cambia, que minten os que pedrican que nós non mintamos, que a xente e cruel e salese ca súa pola bondade dos demais , aprendin de fai tempo a esconder o dolor en bromas e risas, en esconder as lagrimas a punto de salir en abrazos , risas agrias en risas estridentes , a soportar as cousas como veñen cunha frase optimista que me decia a min mesma , todo chega...,tempo o tempo...,MENTIRA, nin tempo o tempo nin nada, o tempo solo lle da ventaxa para que veña o peor , que me vou decir a min mesma agora? con que me engañarei esta vez? a unica ventaxa q tiven desto e ter a unha persoa q me qere , que me apoya, que me anima que me riñe por ser negativa, ainda que lle escondo as lagrimas en abrazos , as veces son abrazos dos bos ,outra cousa que saqei en limpo e que a familia e relativa que a familia e qen esta contigo dia o dia , que un pai pode loitar e ser pai e mai o mesmo tempo, e digo que hai que ter paciencia conmiigo pidoi, xa q esto ven de lexos . A VERDADE  e que a qen me tiña que queixar de istodesapareceu do meu propio mapa, para sempre non sei, desexo que si, e que eu despareza do seu tamén,ainda que os remordementos que terá toda a vida non llos desexo a ninguén.E estou segura que , non , SEGURISIMA de que por moito que os aparte vanlle vir , en fin a moraleja e, que non solo a xente  mala da tele as veces se sale ca súa, as veces a xente cruel do día a día tamen o fai.

viernes, 19 de octubre de 2012

Reflexiones


He caído en el pequeño detalle de que no siempre lo que necesito es lo que quiero, lo que quiero no siempre es lo que encuentro, lo que encuentro no siempre es lo que busco, lo que busco no siempre es lo acertado, y lo acertado no siempre me hace feliz… Quizá porque el blanco puede ser negro, porque a veces ‘no’ quiere decir ‘sí’, y, en ocasiones tras un ‘sí’ se esconde un ‘no’. Quizá porque lo más fácil no siempre es lo acertado, porque lo complicado no siempre es más atractivo, porque lo atractivo no siempre es más bello. Quizá porque una mirada dice más que mil palabras, porque los silencios duelen más que las palabras, porque hay días tan oscuros como la noche, y noches que brillan más que un día, porque hay días para todo, porque todo a veces es nada y porque otras veces nada es todo… Quizá porque el mismo abrazo que adoro, me ahoga, porque aunque me ahoga, me atrapa… Quizá porque no siempre correr significa llegar más lejos, porque lo más pequeño en ocasiones es lo más grande, porque lo más ligero a veces es lo que más pesa. Quizá porque en ocasiones uno se salta sus propias reglas para después poder cumplirlas, porque a veces aunque se pierda se gana y porque hay victorias que son derrotas.

Comentar =)