jueves, 27 de diciembre de 2012

Voces oscuras

E chegou o caos....despois de tantos anos, de esperar a que viñera o karma fixo o seu traballo, unhos din que o karma e xusto, eu non o creo.Amin ..salpicoume? no, o seguinte, encharcoume, como se non fora pouco, anos que pasaron , que quixen que pasaran rápido, que unha parte de min queria deixar atrais, pero que sempre habia algo que mo impedía .Saleme a risa si, pero a miña e agria , rencor? MOITO , xa se ira indo se lle deixo, sacrificio, traballo ,dolor, dignidade,moitas cousas se perderon neses anos, e mais volveron porque os deixara atrais, por fin..., deciame a min mesma, non terei que pasar por iso máis na vida , e aínda así doe.Doeme perder moitos anos e pasalo mal en valde , doeme non ter a quen queixarme  , xa que naide entende os motivos, doeme, tanto karma que dicen que e xusto, donde esta aquí a xustiza?? quen me vai devolver a min aqueles anos? quen me vai solucionar agora o que vou ter que pasar?? coma sempre vaime tocar en vivo as represarias que teñen os demais sen comelo nin bebelo.  DE QUE SIRVE SER BOA PERSOA?, perdoar, intentar olvidar coma senon pasara nada,se logo quen non fai ben as cousas e é cruel non ten nin remordementos  e si os ten nin lle van nin lle veñen? A vida e inxusta pero non sabia que fose tanto , que tropezas cunha pedra  e caigas nun pozo, e logo o tempo volves tropezar....solo q eu tropezei no pozo ca mesma pedra.., non sei,  aprendin que a xente cambia, que minten os que pedrican que nós non mintamos, que a xente e cruel e salese ca súa pola bondade dos demais , aprendin de fai tempo a esconder o dolor en bromas e risas, en esconder as lagrimas a punto de salir en abrazos , risas agrias en risas estridentes , a soportar as cousas como veñen cunha frase optimista que me decia a min mesma , todo chega...,tempo o tempo...,MENTIRA, nin tempo o tempo nin nada, o tempo solo lle da ventaxa para que veña o peor , que me vou decir a min mesma agora? con que me engañarei esta vez? a unica ventaxa q tiven desto e ter a unha persoa q me qere , que me apoya, que me anima que me riñe por ser negativa, ainda que lle escondo as lagrimas en abrazos , as veces son abrazos dos bos ,outra cousa que saqei en limpo e que a familia e relativa que a familia e qen esta contigo dia o dia , que un pai pode loitar e ser pai e mai o mesmo tempo, e digo que hai que ter paciencia conmiigo pidoi, xa q esto ven de lexos . A VERDADE  e que a qen me tiña que queixar de istodesapareceu do meu propio mapa, para sempre non sei, desexo que si, e que eu despareza do seu tamén,ainda que os remordementos que terá toda a vida non llos desexo a ninguén.E estou segura que , non , SEGURISIMA de que por moito que os aparte vanlle vir , en fin a moraleja e, que non solo a xente  mala da tele as veces se sale ca súa, as veces a xente cruel do día a día tamen o fai.

viernes, 19 de octubre de 2012

Reflexiones


He caído en el pequeño detalle de que no siempre lo que necesito es lo que quiero, lo que quiero no siempre es lo que encuentro, lo que encuentro no siempre es lo que busco, lo que busco no siempre es lo acertado, y lo acertado no siempre me hace feliz… Quizá porque el blanco puede ser negro, porque a veces ‘no’ quiere decir ‘sí’, y, en ocasiones tras un ‘sí’ se esconde un ‘no’. Quizá porque lo más fácil no siempre es lo acertado, porque lo complicado no siempre es más atractivo, porque lo atractivo no siempre es más bello. Quizá porque una mirada dice más que mil palabras, porque los silencios duelen más que las palabras, porque hay días tan oscuros como la noche, y noches que brillan más que un día, porque hay días para todo, porque todo a veces es nada y porque otras veces nada es todo… Quizá porque el mismo abrazo que adoro, me ahoga, porque aunque me ahoga, me atrapa… Quizá porque no siempre correr significa llegar más lejos, porque lo más pequeño en ocasiones es lo más grande, porque lo más ligero a veces es lo que más pesa. Quizá porque en ocasiones uno se salta sus propias reglas para después poder cumplirlas, porque a veces aunque se pierda se gana y porque hay victorias que son derrotas.

Comentar =)


despues de un tiempo.


Después de un tiempo uno aprende la sutíl diferencia entre sostener una mano y encadenar un alma. Uno aprende que el amor no significa acostarse, que una compañía no significa seguridad y uno empieza a aprender, que los besos no son contratos y los regalos no son promesas; y uno empieza a aceptar sus derrotas con la cabeza alta y los ojos abiertos. Y uno aprende a construir sus caminos en el hoy, porque el terreno del mañana es demasiado inseguro para planes, y los futuros tienen forma de caerse en la mitad. Y después de un tiempo, uno aprende que, si es demasiado, hasta el calor del sol quema. Y aprende a decorar su propio jardín y decorar su propia alma, en lugar de esperar a que alguien le traiga flores. Y uno aprende que realmente puede aguantar, que uno realmente es fuerte, que uno realmente vale, y uno aprende y aprende. Con el tiempo aprendes que estar con alguien porque te ofrece un buen futuro, significa que tarde o temprano tendrás que volver a tu pasado. Con el tiempo comprendes que sólo quien es capaz de amarte con tus defectos, sin pretender cambiarte, puede brindarte toda la felicidad que deseas. Con el tiempo te das cuenta de que si estás a lado de esa persona solo por acompañar tu soledad, irremediablemente acabarás no deseando volver a verla. Con el tiempo entiendes que los verdaderos amigos son contados, y que el que no lucha por ellos tarde o temprano se verá rodeado sólo de amistades falsas. Con el tiempo también aprendes que las palabras dichas en un momento de ira pueden seguir lastimando a quien heriste, durante toda la vida. Con el tiempo aprendes que disculpar, cualquiera lo hace, pero perdonar es sólo de almas grandes. Con el tiempo te das cuenta que aunque seas feliz con tus amigos, algún día llorarás por aquellos que dejaste ir. Con el tiempo te das cuenta de que cada experiencia vivida con cada persona es irrepetible. Con el tiempo aprendes que apresurar las cosas o forzarlas a que pasen ocasionará que al final no sea como esperabas. Con el tiempo te das cuenta que en realidad, lo mejor no era el futuro, sino el momento que estabas viviendo justo en ese único instante. Y aprendes que hay tres momentos en la vida que uno no puede remediar: la oportunidad que dejaste pasar, la cita a la que no asististe, la ofensa que ya pronunciaste. Con el tiempo también aprendes sobre el dinero y entonces, comprendes que puedes comprar una casa, pero no un hogar; puedes comprarte una cama, pero no hacerte dormir; puedes comprarte un reloj, pero no te dará tiempo; puedes comprarte un libro, pero no conocimiento o lo que necesitas aprender; puedes comprarte una posición, pero no sirve para tener respeto; puedes comprarte medicinas y pagar la consulta al médico, pero no te dará salud; puedes comprarte sangre, pero no vida; puedes comprarte sexo, pero no amor. Con el tiempo aprendes que la vida es aquí y ahora, y que no importa cuántos planes tengas, el mañana no existe y el ayer tampoco. Con el tiempo aprenderás que intentar perdonar o pedir perdón, decir que amas, decir que extrañas, ya no tiene ningún sentido. Pero infortunadamente, todo esto lo aprendes sólo con el tiempo

“Hoy me apetecen tus curvas, tu culo y lo que no es tu culo, y conducir caricias por los kilómetros de tu piel. Tirarme de cabeza en el marrón de tus ojos, nadar en él. Ahogarme,ahogarme hasta adentrarme en tu interior para saber lo que piensas. Hoy me apetece llamarte ‘cariño’ y pasar mis dedos por tu espalda como si fuera braile. Comerme todas tus sonrisas, vestirme desnuda.Hoy me apetece dormir contigo, y que me despiertes mañana. Soñarte en mis pesadillas. Que me rescates desde el otro lado de la cama. Hoy me apetece besarte y que me comas a besos. Bucearte entre las sábanas, decirte que te he echado de menos. Hoy me gustaría matarte a abrazos, de esos en lo que la ropa más que nada, estorba.”

 Deje de pensar en tí, para tener que volver empezar.

- Puedo ser divertido si quieres, o pensativo, listo o supersticioso, valiente, incluso bailarín.
Seré lo que quieras. Dime lo que quieres y lo seré por ti.
- Eres tonto.
- Lo podría ser.

lunes, 15 de octubre de 2012

Hay veces

Bueno espero que os gustaran mis palabras , me encanta escribir, me desestreso, tambien me sirve para las noches como hoy que no puedo coger el sueño.Hay veces que pienso que Isabel Allende  tiene razón y tenemos una parte de nosotros que es como un pozo de escribir y que una vez que se vacia vamos como un sediento sin sed buscando esa sensacion de paz cuando escribimos, un dia puedes escribir tanto que cuando te das cuenta se asoma el sol y otras... otras solamente existes como el resto del mundo.

para tí


Este texto que os voy a poner, significa mucho para mí. Creo que todo el mundo deberia recibir estas palabras de la persona a la que aman ya que es muy boniito


Elegí que fueras tu la persona que llenase mis dias de sonrisas, que me comieras a besos, tambien tu voz al otro lado del telefono.Elegi llorat por ti de vez en cuando, elegí  creerme tus verdades y creerme a medias tus mentiras.Elegí que no queria otros abrazos, ni otras manos deambulando por mi pelo.Elegí nuestro mes del año,Agosto, y nuestro dia del mes ,11, elegí que tu fueras mi locura y mi cordura.Elegí las idas y venidas,las despedidas.Elegí la impotencia y la incertidumbre.Elegí el miedo a fallar y a los impulsos. Elegí las miradas, elegi temblar, elegí hacerme adicta a ti, a tus manias y maneras de hacer las cosas, elegí conservarcada momento y deja huella.elegí jugarmela y arriesgar por tí, que elegí QUERERTE y todas las cosas que con ello conlleva¡

Echarte de menos

Tengo miedo de seguir echandote de menos y que tu no lo hagas;pero tambien de dejar de echarte de menos y no poder echar de menos a nadie más.

has amado alguna vez...


"Has amado alguna vez a alguien hasta llegar a sentir que ya no existes?, ¿hasta el punto en el que ya no te importa lo que pase?, ¿hasta el punto en el que estar con él ya es suficiente, cuando te mira y tu corazón se detiene por un instante?. Yo sí... ".
Hay noches en las que no puedo dormir,y tengoque escribir, me atemoriza o poder estar con el, que piense en otra, que no estea yo en su cabeza.el me dice que me quiere, que me ama, me lo demuestra....pero a veces cuando desde un principio sufres, tu primer amor te falló..., ¿como puedes confiar ?,me aterroriza, me supera,tengo miedo de no estar a la altura , a que se merezca algo mejor que yo, no ser suficiente para darle lo que se merece ..aun asi, tengo una vocecita en mi cabeza que me dice que valgo mucho, que el me merece de verdad, que el destino nos juntó por algo, que las cosas asi no pasan por casualidad, que me relaje.... que respire profundo, que cierre los ojos y que sonria.

empezó una noche de verano

Le conocí una noche de verano....., me acuerdo de ese dia perfectamente, su sonrisa bonita, sus ojos grandes, esas pestañas largas , los ojos mas bonitos que vi en mi vida,  pelo abundante negro con su cresta, que tantas veces acaricio cuando duerme.De normal suelo ser tímida, reservada, pero llebaba unas copas demás y me armé de valor y le hablé

-Holaaaaa¡¡¡ -le dije acercandome a el.El me miro bien , le asomo una sonrisa y me empezo a hablar.

Al rato estaba prendada de sus labios cada respiracion mia iva al compás d sus palabras y con ellas su primer beso.

Pasarian horas , no lo sé, mi tiempo se paró, cuando me di cuenta me tenia que ir, le deje mi numero y mi ultimo beso y me marche